Showing posts with label PhotographersAtPune. Show all posts
Showing posts with label PhotographersAtPune. Show all posts
दृष्टिकोन २०१०: एक मागोवा
"आता आली वेळ. बॅटिंग करायची. डेट अनाउन्स करु. भूषण, वसंतोत्सव कधी? सवाई कधी आहे? पंक्या लग्न तुला थोडे उशिरा नाही का ठेवता आले? चल ठीकाय, ३,४,५ डिसेंबर."
"पंक्या, मंगेशला फोन केला का? त्याने थीम डिझाईन पाठवले का? त्याच्या मागे लाग. त्याला सांग लवकर बातमी पब्लिक करायची आहे. त्याला सतत पिंग करत रहा. लोकांना मेल केले का?"
"सौमी सर, ग्रुपवर पोस्ट टाका. मी सॅटरडे फाईव्ह पीएम मीट सुरु करतोय. बरिस्ता ला. फक्त गप्पा मारायला. नाही नाही, फक्त गप्पा मारायच्या. आपले प्लॅनिंग सनडे मॉर्निंगला करत जाऊ. गुडलकला बन-ऑम्लेट खायचे भो रविवारी."
"चैतन्य, अमित, किती बजेट होईल जरा आकडा काढ."
"स्वाती, पंक्या डॉक्युमेंटेशनला लागा. सगळे तयार ठेवा. मंगेशने पाठवले का डिझाईन. त्याला इनपुट्स देऊन दे."
"भूषण सर, हॉलचे बघा राव. ते जनगणना नंतर करा म्हणाव त्यांना. आम्ही येतो माणसं मोजायला. बालगंधर्व आणि न्यू आर्ट दोन्ही बुक करुन टाका. राहुल आहे का त्या तारखेला? कोण कोण अव्हेलेबल होईल? स्पॉन्सर कोण कोण असेल?"
"देव्या, घरी जाताना ऑफिसला ये. काम आहे. जाताना लवंगी मिरचीवरुन घरी जा मग. मी लवंगी मिरचीलाच मेस लावतो महिन्याची!"
"सर, तुम्ही थ्रेड सुरु केला का? किती रिस्पॉन्स आहे? एक मीट ठेवा, संभाजी पार्कला. पंक्या, इ-रजिस्ट्रेशनचे बघ लवकर. टेस्ट करु. मॅडम डॉक्युमेंटेशन द्या. मंगेशने काही ऑप्शन्स पाठवले आहेत. कुठला फायनल करायचा? टीशर्टवर पण छान दिसेल ते. त्या माणसाकडून कोटेशन मागव. सत्तर टीशर्टचे."
"वर्कशॉप्स जास्त ठेवू या वेळी. वैभव आणि आशयला देतो मॅनेज करायला. अंशुमला मॉड करुन टाकू. बेस्ट काम करतोय तो. तुमचे काय मत आहे? ठरले तर मग, सौमी, आजच डिक्लेअर करुन टाक. किती लोकांनी रजिस्टर केलंय? एंट्रीज यायला सुरु झाल्या का? तीन ब्रेड ऑम्लेट, दोन स्क्रॅंबल्ड एग्ज ऑन टोस्ट, नंतर सहा कॉफी. फोटो इन्फो टेम्पलेट मेल केले का? आदित्यचे पप्पा काही येत नाहीत आजकाल. पुढल्या महिन्यात चाललेत स्वित्झर्लंडला. काय बेस्ट आहे ऑम्लेट. खूप मान दुखतेय राव. ती स्पेशल खुर्ची घेऊन घेतो. फोटो प्रोसेस करायला पण बसता येत नाही. ए, कॉफी आण लवकर. पंक्या या वेळी लग्नामुळे तुला वेळ मिळणार नाहीये, तू ऑनलाईनच हेल्प करशील तो बोनस आहे आमच्यासाठी."
"दृष्टिकोन २०१०" ची तयारी ही अशी सुरु झाली होती. वन मॅन आर्मी सुहासच्या सगळ्या आघाडीवरुन सूचना. भूषणची कमी शब्दांची पण टू दि पॉईंट हमखास काम होणार असे आश्वासन देणारी साथ, सौमीचे शांत राहून प्रभावी ग्रुप को-ऑर्डिनेशन, मंगेशचे बिन्तोड डिझाईन, अमित-चैतन्यचे चोख अकाऊंटिंग, अंशुमचे मॅनेजमेंट स्किल आणि कंटेंट वर्डिंग, स्वातीचे फर्डे इंग्लिश, सगळ्या मेंबर्सचा सहभाग असा मसाला भरलेली रेसिपी "दृष्टिकोन २०१०" तयार होत होती. जसे जसे दिवस जाऊ लागले तसे तसे फोटोचे इमेल्स येऊन पडायला लागले. पहिल्या काही एंट्री निराशाजनक निघाल्या. पण नंतर असा काही बॅकलॉग भरुन निघाला की एक-सो-एक अशा तब्बल साडेसहाशे फोटो आले. त्यातून मग आम्हीच पहिली चाळण लावून चांगल्या एंट्रीज ज्युरींकडे दिल्या. लवकरात लवकर निकाल द्या अशी जवळपास ‘धमकी’ देऊनच. सकाळच्या '1000 Smiles' प्रोजेक्टमुळे पुण्यात ग्रुपचे नाव रिफ्रेश झाले होते. आणि लगेच त्यापाठी "दृष्टिकोन २०१०" मिडियात झळकू लागले. सुरुवातीला स्पॉन्सरचे बोंब होती, पण शेवटी शेवटी तेही झाले. अचानक इंकफ्लोट, रेडिओ मिरची, ग्रुपग्यान अशा काही आस्थापनांनी प्रदर्शन उचलून धरले. भूषणच्या मार्केटिंग टीमचे मोठे यश... सेलिब्रेशन करण्यासारखे.
आदल्या दिवशी दुपारी हॉल ताब्यात मिळाला तेव्हा अवस्था वाईट होती. साफसफाईपासून सगळी तयारी करावी लागली. पण सगळ्या ग्रुपने ‘घरचे कार्य’ अगदी तन-मन-धन लावून पार पाडले. कार्पेट टाकण्यापासून, फ्रेम लावणे, खिळे ठोकणे, टेबल उचलणे, इलेक्ट्रिशियनची कामं, लाईट्स लावणे, सजावट करणे, सगळे सगळे. त्याचा टाईमलॅप्स व्हिडिओ पाहणासारखा आहे.
रात्री रोज घरी जायला एक-दीड होत होते. पण कुणाचीच तक्रार नाही. प्रेस रिलीजमुळे प्रदर्शनाच्या ‘डी डे’ला झाडून सगळ्या वृत्तपत्रांनी बातमी छापली. मिडिया कव्हरेजमुळे आता व्हिजिटर्स पण वाढणार. तशी तयारी केली होती. प्रत्येक फोटो एक वेगळी कहाणी सांगत होता. मान्यवरांच्या हस्ते उदघाटनानंतर जो काही दर्शकांचा ओघ सुरु झाला तो काल रविवारी रात्रीपर्यंत कधीच आटला नाही. फ्रेम्सचा सेलही जबरी चालू होता.
दुपारी जाऊन रोज बिर्याणी, चिकन असे काही काही आम्ही चापत होतोच. मला जमेल तसे मी हात बशीसारखा तोंडाववळ नेऊन सस्सस्सर्रर्ररर्रप्पप्प... म्हणून चहाच्या वेळेची आठवण करुन देत होतो. प्रत्येक दिवशी रात्री सगळे कार्यक्रम आटोपल्यावर भूषणची गिटार आणि गाण्यांची मैफिल रोज रंगत होती. त्या मैफिलीने तर सगळा दिवसाचा शीण निघून जात होता.
आजवरचे सगळ्यात यशस्वी प्रदर्शन, अफलातून फोटो, ७००० पेक्षा जास्त व्हिजिटर्स, २५% फ्रेम्सची विक्री आणि विद्या महामंडळासाठी रेकॉर्डब्रेक निधी. शेवटच्या रात्री प्रदर्शन आटोपल्यावर सगळी आवराआवर झाली. फ्रेम्स भिंतीवरुन उतरल्या. पॅक झाल्या. भूषणची मैफिल चालू होऊन संपतही आली. कसेसेच होत होते. पाय निघत नव्हता. उतरलेले चेहरे आणि भरुन आलेले डोळे एकमेकांना दिसू नयेत म्हणून की काय अचानकच लाईट गेली. गळाभेटी झाल्या आणि जड पावलांनी...
आता ‘दृष्टिकोन २०११’ पर्यंत काय? कुणाकडेच याचे उत्तर नाही. खरंच... सकाळीच चॅटवर सौमी, चैतन्यकडे म्हणून झाले चला चहा मारुन येऊ, चला ‘बाय द वे’ला, चला ‘करीम्स’ला बिर्याणी खाऊ. पण सगळ्यांना माहिती आहे... ते आता होणार नाही. आता मनात राहतील त्या आठवणी. एक प्रकारचे रितेपण, पण समाधानी रितेपण. पुण्यातले आजवरच सर्वांत यशस्वी फोटो प्रदर्शन आपण आयोजित केल्याचे समाधान आणि आता पुढे त्याबद्दल काहीच घडामोडी होणार नाहीत याचे रितेपण... निदान पुढले काही दिवसतरी... ‘दृष्टिकोन २०११’च्या मीट्स सुरु होईपर्यंत..!!
"पंक्या, मंगेशला फोन केला का? त्याने थीम डिझाईन पाठवले का? त्याच्या मागे लाग. त्याला सांग लवकर बातमी पब्लिक करायची आहे. त्याला सतत पिंग करत रहा. लोकांना मेल केले का?"
"सौमी सर, ग्रुपवर पोस्ट टाका. मी सॅटरडे फाईव्ह पीएम मीट सुरु करतोय. बरिस्ता ला. फक्त गप्पा मारायला. नाही नाही, फक्त गप्पा मारायच्या. आपले प्लॅनिंग सनडे मॉर्निंगला करत जाऊ. गुडलकला बन-ऑम्लेट खायचे भो रविवारी."
"चैतन्य, अमित, किती बजेट होईल जरा आकडा काढ."
"स्वाती, पंक्या डॉक्युमेंटेशनला लागा. सगळे तयार ठेवा. मंगेशने पाठवले का डिझाईन. त्याला इनपुट्स देऊन दे."
"भूषण सर, हॉलचे बघा राव. ते जनगणना नंतर करा म्हणाव त्यांना. आम्ही येतो माणसं मोजायला. बालगंधर्व आणि न्यू आर्ट दोन्ही बुक करुन टाका. राहुल आहे का त्या तारखेला? कोण कोण अव्हेलेबल होईल? स्पॉन्सर कोण कोण असेल?"
"देव्या, घरी जाताना ऑफिसला ये. काम आहे. जाताना लवंगी मिरचीवरुन घरी जा मग. मी लवंगी मिरचीलाच मेस लावतो महिन्याची!"
"सर, तुम्ही थ्रेड सुरु केला का? किती रिस्पॉन्स आहे? एक मीट ठेवा, संभाजी पार्कला. पंक्या, इ-रजिस्ट्रेशनचे बघ लवकर. टेस्ट करु. मॅडम डॉक्युमेंटेशन द्या. मंगेशने काही ऑप्शन्स पाठवले आहेत. कुठला फायनल करायचा? टीशर्टवर पण छान दिसेल ते. त्या माणसाकडून कोटेशन मागव. सत्तर टीशर्टचे."
"वर्कशॉप्स जास्त ठेवू या वेळी. वैभव आणि आशयला देतो मॅनेज करायला. अंशुमला मॉड करुन टाकू. बेस्ट काम करतोय तो. तुमचे काय मत आहे? ठरले तर मग, सौमी, आजच डिक्लेअर करुन टाक. किती लोकांनी रजिस्टर केलंय? एंट्रीज यायला सुरु झाल्या का? तीन ब्रेड ऑम्लेट, दोन स्क्रॅंबल्ड एग्ज ऑन टोस्ट, नंतर सहा कॉफी. फोटो इन्फो टेम्पलेट मेल केले का? आदित्यचे पप्पा काही येत नाहीत आजकाल. पुढल्या महिन्यात चाललेत स्वित्झर्लंडला. काय बेस्ट आहे ऑम्लेट. खूप मान दुखतेय राव. ती स्पेशल खुर्ची घेऊन घेतो. फोटो प्रोसेस करायला पण बसता येत नाही. ए, कॉफी आण लवकर. पंक्या या वेळी लग्नामुळे तुला वेळ मिळणार नाहीये, तू ऑनलाईनच हेल्प करशील तो बोनस आहे आमच्यासाठी."
"दृष्टिकोन २०१०" ची तयारी ही अशी सुरु झाली होती. वन मॅन आर्मी सुहासच्या सगळ्या आघाडीवरुन सूचना. भूषणची कमी शब्दांची पण टू दि पॉईंट हमखास काम होणार असे आश्वासन देणारी साथ, सौमीचे शांत राहून प्रभावी ग्रुप को-ऑर्डिनेशन, मंगेशचे बिन्तोड डिझाईन, अमित-चैतन्यचे चोख अकाऊंटिंग, अंशुमचे मॅनेजमेंट स्किल आणि कंटेंट वर्डिंग, स्वातीचे फर्डे इंग्लिश, सगळ्या मेंबर्सचा सहभाग असा मसाला भरलेली रेसिपी "दृष्टिकोन २०१०" तयार होत होती. जसे जसे दिवस जाऊ लागले तसे तसे फोटोचे इमेल्स येऊन पडायला लागले. पहिल्या काही एंट्री निराशाजनक निघाल्या. पण नंतर असा काही बॅकलॉग भरुन निघाला की एक-सो-एक अशा तब्बल साडेसहाशे फोटो आले. त्यातून मग आम्हीच पहिली चाळण लावून चांगल्या एंट्रीज ज्युरींकडे दिल्या. लवकरात लवकर निकाल द्या अशी जवळपास ‘धमकी’ देऊनच. सकाळच्या '1000 Smiles' प्रोजेक्टमुळे पुण्यात ग्रुपचे नाव रिफ्रेश झाले होते. आणि लगेच त्यापाठी "दृष्टिकोन २०१०" मिडियात झळकू लागले. सुरुवातीला स्पॉन्सरचे बोंब होती, पण शेवटी शेवटी तेही झाले. अचानक इंकफ्लोट, रेडिओ मिरची, ग्रुपग्यान अशा काही आस्थापनांनी प्रदर्शन उचलून धरले. भूषणच्या मार्केटिंग टीमचे मोठे यश... सेलिब्रेशन करण्यासारखे.
आदल्या दिवशी दुपारी हॉल ताब्यात मिळाला तेव्हा अवस्था वाईट होती. साफसफाईपासून सगळी तयारी करावी लागली. पण सगळ्या ग्रुपने ‘घरचे कार्य’ अगदी तन-मन-धन लावून पार पाडले. कार्पेट टाकण्यापासून, फ्रेम लावणे, खिळे ठोकणे, टेबल उचलणे, इलेक्ट्रिशियनची कामं, लाईट्स लावणे, सजावट करणे, सगळे सगळे. त्याचा टाईमलॅप्स व्हिडिओ पाहणासारखा आहे.
रात्री रोज घरी जायला एक-दीड होत होते. पण कुणाचीच तक्रार नाही. प्रेस रिलीजमुळे प्रदर्शनाच्या ‘डी डे’ला झाडून सगळ्या वृत्तपत्रांनी बातमी छापली. मिडिया कव्हरेजमुळे आता व्हिजिटर्स पण वाढणार. तशी तयारी केली होती. प्रत्येक फोटो एक वेगळी कहाणी सांगत होता. मान्यवरांच्या हस्ते उदघाटनानंतर जो काही दर्शकांचा ओघ सुरु झाला तो काल रविवारी रात्रीपर्यंत कधीच आटला नाही. फ्रेम्सचा सेलही जबरी चालू होता.
आजवरचे सगळ्यात यशस्वी प्रदर्शन, अफलातून फोटो, ७००० पेक्षा जास्त व्हिजिटर्स, २५% फ्रेम्सची विक्री आणि विद्या महामंडळासाठी रेकॉर्डब्रेक निधी. शेवटच्या रात्री प्रदर्शन आटोपल्यावर सगळी आवराआवर झाली. फ्रेम्स भिंतीवरुन उतरल्या. पॅक झाल्या. भूषणची मैफिल चालू होऊन संपतही आली. कसेसेच होत होते. पाय निघत नव्हता. उतरलेले चेहरे आणि भरुन आलेले डोळे एकमेकांना दिसू नयेत म्हणून की काय अचानकच लाईट गेली. गळाभेटी झाल्या आणि जड पावलांनी...
आता ‘दृष्टिकोन २०११’ पर्यंत काय? कुणाकडेच याचे उत्तर नाही. खरंच... सकाळीच चॅटवर सौमी, चैतन्यकडे म्हणून झाले चला चहा मारुन येऊ, चला ‘बाय द वे’ला, चला ‘करीम्स’ला बिर्याणी खाऊ. पण सगळ्यांना माहिती आहे... ते आता होणार नाही. आता मनात राहतील त्या आठवणी. एक प्रकारचे रितेपण, पण समाधानी रितेपण. पुण्यातले आजवरच सर्वांत यशस्वी फोटो प्रदर्शन आपण आयोजित केल्याचे समाधान आणि आता पुढे त्याबद्दल काहीच घडामोडी होणार नाहीत याचे रितेपण... निदान पुढले काही दिवसतरी... ‘दृष्टिकोन २०११’च्या मीट्स सुरु होईपर्यंत..!!
23:31
दृष्टिकोन २०१०
अज्ञातच पायवाट
कुणी चेहरा निनावी
उडी उंच किटकाची
कैसी कुणी पहावी ?
उडी उंच किटकाची
कैसी कुणी पहावी ?
चिमुकले असे हे विश्व
देखणेच संध्यारंग
ना पुन्हा पुन्हा येतील
क्षण गहिरे घेऊन रंग
देखणेच संध्यारंग
ना पुन्हा पुन्हा येतील
क्षण गहिरे घेऊन रंग
रंगात चिंब जणु कविता
कल्पनेमधील प्रवास
अशी भाषा सुंदरतेची
परतून याल पाहण्यास
क्षणचित्रांची ही रूपे
जणु अबोल काही उखाणे
बोलतील ’तुमच्या’ संगे
शब्दांचे लाख तराणे
अवती भवतीची कविता
चित्रबद्ध अवधी केली
द्या ’खुली दाद’ रसिकांनो
ही तुम्हास अर्पण केली
ही तुम्हास अर्पण केली
शब्दः प्रिया हळबे
गेल्या सलग तीन वर्षांच्या उदंड प्रतिसादानंतर ‘दृष्टिकोन २०१०’ हे प्रदर्शन पुन्हा एकदा या वर्षी नव्या छायाचित्रांसह पुणेकरांच्या भेटीस येत आहे. फोटोग्राफर्स@पुणे यांनी आयोजित केलेले हे प्रदर्शन ३ ते ५ डिसेंबर दरम्यान न्यू आर्ट गॅलरी, घोले रोड पुणे इथे भरवण्यात येणार आहे.
फोटोग्राफर्स@पुणे किंवा P@P या नावाने ओळखला जाणारा हा ग्रुप दरवर्षी अशा प्रकारचे प्रदर्शन आयोजित करतो. छायाचित्रणाबद्दल हौशी छायाचित्रकारांमध्ये आवड निर्माण करणे याबरोबरच तत्संबंधी परिसंवाद आणि चर्चांचे आयोजन, नवोदितांना अनुभवी छायाचित्रकारांकडून मार्गदर्शन, आपल्या कॅमेरामधून जगाकडे एका वेगळ्या नजरेने पाहण्याचा मूळ हेतू असला तरी ग्रुपच्या सदस्यांना समाजाबद्दल आपुलकी आहे, जबाबदारीची जाणीव आहे. दरवर्षीप्रमाणे याही वर्षी ‘फोटोग्राफर्स@पुणे’ने सामाजिक बांधिलकीचे भान राखून विद्या महामंडळाच्या मूकबधिर विद्यार्थ्यांसाठी निधी उभा करण्याचा संकल्प केला आहे. प्रदर्शनात सहभागी होणार्या प्रत्येक सदस्याने आपला खारीचा वाटा तर उचलला आहेच, पण प्रदर्शनातील छायाचित्रांच्या विक्रीतला काही निधीही विद्या महामंडळाकडे सुपूर्त केला जाणार आहे.प्रदर्शनात निवडली गेलेली छायाचित्रे छायाचित्रण क्षेत्रातील दिग्गज तज्ज्ञांनी अनेक निकष लावून निवडली आहेत. या छायाचित्रांचं वैशिष्ट्य असे की ती कधी तुम्हांला बोलती करतात तर कधी हसवतात. कधी डोळ्यांतून आसवांचे मोती वसूल करतात तर कधी हळुवार फुंकरीचे दानही टाकतात. अशा अनेकविध पैलूंनी नटलेल्या या प्रदर्शनात निसर्गचित्रे, वन्यजीवदर्शन, दुर्गदर्शन, प्रवासचित्रे, व्यक्तिचित्रे, अमूर्त छायाचित्रण अशी अनेक प्रकारची इंद्रधनुषी छायाचित्रे पाहायला मिळतील.
२००६ साली फ्लिकर.कॉम या इंटरनेटवरील वेबसाईटच्या माध्यमातून एकत्र आलेले सदस्य फोटोग्राफर्स@पुणे या छत्रीखाली एक झाले. छायाचित्रण आणि आमचे पुणे या दोन गोष्टींशी नाळ जोडून असलेले एकापेक्षा एक सरस असे २००० छायाचित्रकार या ग्रुपचे सदस्य आहेत. छायाचित्रणाचा छंद जोपासणारे असे शालेय विद्यार्थी, नोकरदार, गृहिणी, उद्योजक, कॉर्पोरेट पदाधिकारी असे समाजातील विविध प्रवर्गातील हौशी छायाचित्रकारांनी या ग्रुपचे सदस्यत्व स्वीकारले आहे. नियमित कालावधीनंतर पूर्वनियोजित ठिकाणी एकत्र भेटणे, संवाद साधणे, आपल्या कलेतील त्रुटी-उणिवा जाणून घेऊन त्या सुधारणे, नविन तंत्र समजावूण घेणे, वरिष्ठ सदस्यांचे मार्गदर्शन मिळवणे असे काही या ग्रुपचे नियमित उद्योग सुरु असतात. ऑनलाईन चर्चांबरोबरच ग्रुपच्या सदस्यांमध्ये आपसांत समन्वय राखून नियमित फोटोग्राफी सहली आणि मार्गदर्शनपर सत्रे आयोजिली जातात. आणि तेही अगदी विनामूल्य. यासाठी ग्रुपच्या सदस्यांकडून कुठल्याही प्रकारचे शुल्क घेतले जात नाही. अशा या सतत नवनवीन कार्यकल्पानांमुळे ग्रुपमध्ये कायम उत्साहाचे वातावरण असते, प्रत्येक सदस्यांत एक सळसळता उत्साह असतो. त्या उत्साहाच्या ऊर्जेला समाजविधायक रुप देण्याचाच हा ‘फोटोग्राफर्स@पुणे’चा प्रामाणिक प्रयत्न... ‘दृष्टिकोन २०१०’.
यंदाच्या प्रदर्शनासाठी ‘फोटोग्राफर्स@पुणे’ला इंकफ्लोट प्रिंट्स, ग्रुपग्यान.कॉम, रेडिओ मिरची अशा काही आस्थापनांचे सहकार्य लाभले आहे.
संपर्क: ९९२१८४५१५१, ९८९०४९२८१९, ९८५००३६२७५
फोटोग्राफर्स@पुणे किंवा P@P या नावाने ओळखला जाणारा हा ग्रुप दरवर्षी अशा प्रकारचे प्रदर्शन आयोजित करतो. छायाचित्रणाबद्दल हौशी छायाचित्रकारांमध्ये आवड निर्माण करणे याबरोबरच तत्संबंधी परिसंवाद आणि चर्चांचे आयोजन, नवोदितांना अनुभवी छायाचित्रकारांकडून मार्गदर्शन, आपल्या कॅमेरामधून जगाकडे एका वेगळ्या नजरेने पाहण्याचा मूळ हेतू असला तरी ग्रुपच्या सदस्यांना समाजाबद्दल आपुलकी आहे, जबाबदारीची जाणीव आहे. दरवर्षीप्रमाणे याही वर्षी ‘फोटोग्राफर्स@पुणे’ने सामाजिक बांधिलकीचे भान राखून विद्या महामंडळाच्या मूकबधिर विद्यार्थ्यांसाठी निधी उभा करण्याचा संकल्प केला आहे. प्रदर्शनात सहभागी होणार्या प्रत्येक सदस्याने आपला खारीचा वाटा तर उचलला आहेच, पण प्रदर्शनातील छायाचित्रांच्या विक्रीतला काही निधीही विद्या महामंडळाकडे सुपूर्त केला जाणार आहे.प्रदर्शनात निवडली गेलेली छायाचित्रे छायाचित्रण क्षेत्रातील दिग्गज तज्ज्ञांनी अनेक निकष लावून निवडली आहेत. या छायाचित्रांचं वैशिष्ट्य असे की ती कधी तुम्हांला बोलती करतात तर कधी हसवतात. कधी डोळ्यांतून आसवांचे मोती वसूल करतात तर कधी हळुवार फुंकरीचे दानही टाकतात. अशा अनेकविध पैलूंनी नटलेल्या या प्रदर्शनात निसर्गचित्रे, वन्यजीवदर्शन, दुर्गदर्शन, प्रवासचित्रे, व्यक्तिचित्रे, अमूर्त छायाचित्रण अशी अनेक प्रकारची इंद्रधनुषी छायाचित्रे पाहायला मिळतील.
२००६ साली फ्लिकर.कॉम या इंटरनेटवरील वेबसाईटच्या माध्यमातून एकत्र आलेले सदस्य फोटोग्राफर्स@पुणे या छत्रीखाली एक झाले. छायाचित्रण आणि आमचे पुणे या दोन गोष्टींशी नाळ जोडून असलेले एकापेक्षा एक सरस असे २००० छायाचित्रकार या ग्रुपचे सदस्य आहेत. छायाचित्रणाचा छंद जोपासणारे असे शालेय विद्यार्थी, नोकरदार, गृहिणी, उद्योजक, कॉर्पोरेट पदाधिकारी असे समाजातील विविध प्रवर्गातील हौशी छायाचित्रकारांनी या ग्रुपचे सदस्यत्व स्वीकारले आहे. नियमित कालावधीनंतर पूर्वनियोजित ठिकाणी एकत्र भेटणे, संवाद साधणे, आपल्या कलेतील त्रुटी-उणिवा जाणून घेऊन त्या सुधारणे, नविन तंत्र समजावूण घेणे, वरिष्ठ सदस्यांचे मार्गदर्शन मिळवणे असे काही या ग्रुपचे नियमित उद्योग सुरु असतात. ऑनलाईन चर्चांबरोबरच ग्रुपच्या सदस्यांमध्ये आपसांत समन्वय राखून नियमित फोटोग्राफी सहली आणि मार्गदर्शनपर सत्रे आयोजिली जातात. आणि तेही अगदी विनामूल्य. यासाठी ग्रुपच्या सदस्यांकडून कुठल्याही प्रकारचे शुल्क घेतले जात नाही. अशा या सतत नवनवीन कार्यकल्पानांमुळे ग्रुपमध्ये कायम उत्साहाचे वातावरण असते, प्रत्येक सदस्यांत एक सळसळता उत्साह असतो. त्या उत्साहाच्या ऊर्जेला समाजविधायक रुप देण्याचाच हा ‘फोटोग्राफर्स@पुणे’चा प्रामाणिक प्रयत्न... ‘दृष्टिकोन २०१०’.
यंदाच्या प्रदर्शनासाठी ‘फोटोग्राफर्स@पुणे’ला इंकफ्लोट प्रिंट्स, ग्रुपग्यान.कॉम, रेडिओ मिरची अशा काही आस्थापनांचे सहकार्य लाभले आहे.
संपर्क: ९९२१८४५१५१, ९८९०४९२८१९, ९८५००३६२७५
21:06
दृष्टिकोन २००९: दुसरा आणि तिसरा दिवस
दृष्टिकोन २००९’चा दुसरा दिवस सुरु झाला तोच मुळी धुवांधार पावसाने. त्यामुळे थोडी निराशा येऊ लागली होती. पण लवकरच आकाश मोकळे झाले आणि मी हॉलकडे कूच केले. आजचा दिवस फार वेगळा होता. बऱ्याच वर्तमानपत्रांनी प्रदर्शनाच्या बातम्या झळकावल्या होत्या. त्यामुळे आज उत्साह वाढला होता. आजवरच्या फोटोग्राफर्स॒पुणेच्या एकाही प्रदर्शनात झाले नाही अशी गोष्ट म्हणजे अनेक वर्कशॉप्स अरेंज केले होते. फोटोएडिटिंग सॉफ्टवेअर्स, टूल्स यावर ऋषी आणि सुहासने प्रकाश टाकला. दुपारी मस्तपैकी बिर्याणी चापली. आणि नंतर खूपच सुस्तावलो. दुपारी विशालचे वाइल्डलाईफ फोटोग्राफीचे एक आणि संध्याकाळी अन्वयचे मॅक्रो फोटोग्राफीचे इंटरेस्टिंग सेशन झाले. पब्लिक जाम खुश. शनिवारचे संध्याकाळ असल्यामुळे बरीच गर्दी झाली होती. एकेक फोटो विकत घेण्यासाठीही चौकशी केली जात होती. आज एक गमतीशीर गोष्ट घडली ती म्हणजे, आमचा मंगेश आज येणार होता. मी आणि सुहास त्याच्याशी अनेकदा ऑनलाईन बोललो असलो तरी प्रत्यक्ष कधीच पाहिले नव्हते. त्यामुळे तो आला आणि आमच्या समोरुन चार वेळा गेला तरी आम्हांला समजले नाही. मी त्याला फोन केला तेव्हा मला समजले हा शेजारी बाहेर उभा असलेलाच मंगू आहे. म्हणजे आमचा विश्वासच बसत नव्हता की मंगेश एवढासा आहे (तसा मीही काही फार मोठा नाही). सुहासची हाय-हॅलो सोडून पहिली प्रतिक्रिया होती ’इइइइइ.... तु मंगेश आहेस? मग तु L साइजचा टीशर्ट का घेतलास?’
त्या रात्री पुन्हा एकदा भूषण नामक जादूची बैठक झाली.
तिसऱ्या दिवशी पाऊस उघडला होता. स्वच्छ वातावरण होते. सकाळे हॉलच्या वरच्या मजल्यावर कुठल्यातरी नेटवर्क मार्केटिंगवाल्या कंपनीचे (बकरे कापण्याचे) सेशन होते. दोनेकशे सुटाबुटात लोक हलाल व्हायला आलेले दिसत होते. आजचा दिवस मंगूच्या ऍडव्हान्स्ड फोटोशॉपच्या वर्क्शॉपने गाजवला. नंतर सुनील कपाडियांचे प्रिंटिंगवर सेशन झाले. हॉलमध्ये बऱ्याच मेंबर्सनी गर्दी केली होती. त्यामुळे एक आगळे संमेलन भरले होते. कौशल्याची देवाणघेवाण होत होती. विविध अनुभव आणि तंत्रे शेअर केली गेली. अखेर आमच्या प्रदर्शनाचा हेतू हाच तर असतो. संध्याकाळी पुन्हा पाऊसधारा बरसल्या. तशातच आम्ही बाहेर जाऊन चहा मारून (होय, मारूनच, पिऊन नाही) आलो. पाऊस असूनही अनपेक्षितपणे गर्दी वाढली होती. एकेका फोटोवर 'SOLD' चे टॅग लागत होते. आअठ वाजले तसे आम्हाला आवरा-आवरीचे वेध लागले. मनात नव्हते पण आवरावे तर लागणार होतेच.
रात्री ज्याच्यात्याच्या फ्रेम्स दिल्या. जे निष्कालजी मेंबर्स आले नव्हते, त्यांच्या फ्रेम्स आमच्यापैकीच काही लोकांच्या घरी ठेवल्या. ग्रुप फोटो झाला. भूषणने मैफिल जमवली.
मैं कोई ऐसा गीत गाऊ...
रात कली एक खाब में आयी...
शारद सुंदर चंदेरी राती...
अजीब दास्तान है ये...
खूप गाणी ऐकली. तरी मन भरत नव्हते.
मे महिन्यापासून पाहिलेले एक स्वप्न पूर्ण झाले होते. आता जाग आली होती. ऑफिसातून धावपळ करत मीटला पोहोचणे, मग कॉफीचे घुटके घेत चर्चा झडणे, शनिवारी सकाळी ’वैशाली’ मध्ये वडा सांबार आणि डोसा हादडणे, बजेट तयार करणे, शेड्युल फिक्स करणे, रोज मेलबॉक्स एक्झिबिशन इमेल्सने फुल असणे, मग रात्री जागून केलेल्या चर्चा, चॅटवर होअणारे डिस्कशन, भटकंतीला ब्रेक देऊन केलेल्या मीट्स, किरणच्या घरी शेवटच्या आठवड्यात केलेल्या प्रिंट्स, फ्रेमवाल्याच्या मागे केलेली धावपळ, टीशर्टच्या डिझाइनवरुन होणारे मतभेद, व्हेंडर्सचा फॉलोअप घेणे, एकमेकांवर केले जाणारे जोक्स, एकत्र खाल्लेले पिझ्झा, टपरीवर मारले जाणारे चहा, एकेमेकांना दिली जाणारी टोपणनावे (पप्पा गुप्ते, सुहास तात्या, स्वाती आत्या, हर्क्युलस वैभव, जादूगार भूषण.... यातले उद्यापासून काहीच नसणार का?
खरंच... साथ रहे ना रहे हम... याद आएंगे ये पल...
त्या रात्री पुन्हा एकदा भूषण नामक जादूची बैठक झाली.
तिसऱ्या दिवशी पाऊस उघडला होता. स्वच्छ वातावरण होते. सकाळे हॉलच्या वरच्या मजल्यावर कुठल्यातरी नेटवर्क मार्केटिंगवाल्या कंपनीचे (बकरे कापण्याचे) सेशन होते. दोनेकशे सुटाबुटात लोक हलाल व्हायला आलेले दिसत होते. आजचा दिवस मंगूच्या ऍडव्हान्स्ड फोटोशॉपच्या वर्क्शॉपने गाजवला. नंतर सुनील कपाडियांचे प्रिंटिंगवर सेशन झाले. हॉलमध्ये बऱ्याच मेंबर्सनी गर्दी केली होती. त्यामुळे एक आगळे संमेलन भरले होते. कौशल्याची देवाणघेवाण होत होती. विविध अनुभव आणि तंत्रे शेअर केली गेली. अखेर आमच्या प्रदर्शनाचा हेतू हाच तर असतो. संध्याकाळी पुन्हा पाऊसधारा बरसल्या. तशातच आम्ही बाहेर जाऊन चहा मारून (होय, मारूनच, पिऊन नाही) आलो. पाऊस असूनही अनपेक्षितपणे गर्दी वाढली होती. एकेका फोटोवर 'SOLD' चे टॅग लागत होते. आअठ वाजले तसे आम्हाला आवरा-आवरीचे वेध लागले. मनात नव्हते पण आवरावे तर लागणार होतेच.
रात्री ज्याच्यात्याच्या फ्रेम्स दिल्या. जे निष्कालजी मेंबर्स आले नव्हते, त्यांच्या फ्रेम्स आमच्यापैकीच काही लोकांच्या घरी ठेवल्या. ग्रुप फोटो झाला. भूषणने मैफिल जमवली.
मैं कोई ऐसा गीत गाऊ...
रात कली एक खाब में आयी...
शारद सुंदर चंदेरी राती...
अजीब दास्तान है ये...
खूप गाणी ऐकली. तरी मन भरत नव्हते.
मे महिन्यापासून पाहिलेले एक स्वप्न पूर्ण झाले होते. आता जाग आली होती. ऑफिसातून धावपळ करत मीटला पोहोचणे, मग कॉफीचे घुटके घेत चर्चा झडणे, शनिवारी सकाळी ’वैशाली’ मध्ये वडा सांबार आणि डोसा हादडणे, बजेट तयार करणे, शेड्युल फिक्स करणे, रोज मेलबॉक्स एक्झिबिशन इमेल्सने फुल असणे, मग रात्री जागून केलेल्या चर्चा, चॅटवर होअणारे डिस्कशन, भटकंतीला ब्रेक देऊन केलेल्या मीट्स, किरणच्या घरी शेवटच्या आठवड्यात केलेल्या प्रिंट्स, फ्रेमवाल्याच्या मागे केलेली धावपळ, टीशर्टच्या डिझाइनवरुन होणारे मतभेद, व्हेंडर्सचा फॉलोअप घेणे, एकमेकांवर केले जाणारे जोक्स, एकत्र खाल्लेले पिझ्झा, टपरीवर मारले जाणारे चहा, एकेमेकांना दिली जाणारी टोपणनावे (पप्पा गुप्ते, सुहास तात्या, स्वाती आत्या, हर्क्युलस वैभव, जादूगार भूषण.... यातले उद्यापासून काहीच नसणार का?
खरंच... साथ रहे ना रहे हम... याद आएंगे ये पल...
09:51
दृष्टिकोन २००९: पहिला दिवस.
शेवटी 'दि डे' म्हणतात तो दिवस उगवला. प्रदर्शन उद्यावर आलंय आणि मी ऑफिसमध्ये कीबोर्ड खाजवतोय. तिकडून फोनवर फोन चाललेत. पत्रकार, मिडिया, फोटोग्राफर्स॒@पुणेची कोअर टीम एकेकाचे फोन चालू आहेत. रेडिओ सिटीवर आमच्या जाहिराती सुरु झाल्यात. चैतन्यने हॉलची वाईट स्थिती ऐकवून टेन्शन दिलंय. खरं तर आज माझे पण कामात लक्ष लागत नाहीये. कसे लागणार? गेले ४ महिन्यांपासून सुरु केलेली मेहनत उद्या खरे रंग दाखवणार. गेला आठवडाभर तर रोज गाडी १००किमी धावत होती. सुहास, किरण, मी, स्वाती, सौमित्र, अमित, चैतन्य, ऋषी असे सगळे किरणच्या घरी प्रिंट्स कढत होतो. किरणची बायको राधिका आणि पिटुकला अर्जुन यांनी आम्हांला कसे सहन केले ते त्यांनाच माहीत.
पाणी अगदी नाकातोंडाशी आल्यावर पेपर शोधण्यासाठी केलेली धावपळ आणि कुरियरचे पुण्यातले सुहासने पालथे घातलेले गोडाऊन. अजुनही सगळे आठवतंय. जसा लॉट प्रिंट होतील तसा फ्रेमिंगला टाकतोय. आता सगळ्याचे फळ उद्या दिसू लागणार. ऑफिसमधून कलटी मारुन आठ वाजता मी हॉलवर पोचलो. बरीच मंडळी जमली होती. फ्रेमवाल्याने तीन फ्रेमच घोळ घातलाय. लास्ट मिनिट त्या रि-प्रिंट मारुन उद्या सकाळी लवकर फ्रेम करुन आणायच्या आहेत. भूक लागली होती. ध्रुवने आणलेले वडापावने आधार दिला. अभिरने पण खास क्रीमरोल आणले होते. हॉल स्वच्छ करुन फ्रेम्स टांगायचे काम सुरु केले. रात्री दोन वाजता घरी पोचलो.
सकाळी नवीन फोटोग्राफर्स॒@पुणेचा स्पेशल टीशर्ट घालून हॉलवर पोचलो. सकाळीच कांचन(मोगरा फुलला)चा शुभेच्छा फोन झाला. बरं वाटलं. विद्या महामंडळच्या मूकबधिर मुलांच्या आणि प्रसिद्ध फोटोग्राफर सतीश पाकणीकरांच्या हस्ते उद़घाटन झाले. शब्दांद्वारे व्यक्त करता न येणारा त्या मुलांचा आनंद त्यांच्या डोळ्यांतून आम्हांला जाणवत होता. दुपार कशी झाली ते समजलेही नाही. काही पत्रकार पण येऊन गेले. आता भूक लागली होती तरीही खायला कुणी आणले नव्हते. दरम्यान अजिंक्यने एवढी झाडे आणून लावली की झाडांचेच प्रदर्शन वाटू लागले होते. त्या कुंड्या उचलून जास्तच भूक लागली. साईड बाय साईड आम्ही हॉलमध्ये फोटोची माहिती देणारे कागद लावून घेतले.
संध्याकाळी गर्दी हळूहळू जमू लागली. पहिल्याच दिवशी उत्तम प्रतिसाद. रेडिओच्या जाहिरातीचा परिणाम असावा. काही फोटो विकत घेण्यासाठीही प्रेक्षक रस दाखवू लागले. पटकन एक ताजा ताजा फोटो अपलोड केला आणि दिवस संपायची वाट पाहत बसलो. मध्ये मध्ये काही तरी टाईमपास म्हणून चॉकलेटचे हप्ते चालू होते. स्वातीतर जो येईल त्याला चॉकलेट खऊ घालत होती. सुहासचा रेडिओवर लाईव्ह फीड झाला.
एवढा एक्साईट झाला होता की उड्या मारायचाच बाकी होता. जशी जशी वेळ संपत आली तशी आम्हांला घरी जाऊन गादीवर अंग टाकायचे वेध लागले.
ऑन डिमांड भूषणने घरुन गिटार आणले आणि आमच्या दिलाच्या अशा काही तारा छेडल्या की अंगावर रोमांच उभे राहिले. दिवसाचा शेवट कसला सुंदर केला त्याने... अजूनही कानात तो झंकार घुमतोय.
सुरुवात झाली एका इंग्लिश गाण्याने...
भंवरे का गुंजन...
डूबा डूबा रहता हूँ...
कुछ तो लोग कहेंगे...
ओ सनम.. मोहब्बत की कसम...
ये शाम मस्तानी... मदहोश किये जाय...
खरंच ये शाम मस्तानी... मदहोश किये जाय...
ये तो ट्रेलर है मेरे दोस्तों... पिक्चर अभी बाकी है...!!!
पाणी अगदी नाकातोंडाशी आल्यावर पेपर शोधण्यासाठी केलेली धावपळ आणि कुरियरचे पुण्यातले सुहासने पालथे घातलेले गोडाऊन. अजुनही सगळे आठवतंय. जसा लॉट प्रिंट होतील तसा फ्रेमिंगला टाकतोय. आता सगळ्याचे फळ उद्या दिसू लागणार. ऑफिसमधून कलटी मारुन आठ वाजता मी हॉलवर पोचलो. बरीच मंडळी जमली होती. फ्रेमवाल्याने तीन फ्रेमच घोळ घातलाय. लास्ट मिनिट त्या रि-प्रिंट मारुन उद्या सकाळी लवकर फ्रेम करुन आणायच्या आहेत. भूक लागली होती. ध्रुवने आणलेले वडापावने आधार दिला. अभिरने पण खास क्रीमरोल आणले होते. हॉल स्वच्छ करुन फ्रेम्स टांगायचे काम सुरु केले. रात्री दोन वाजता घरी पोचलो.
सकाळी नवीन फोटोग्राफर्स॒@पुणेचा स्पेशल टीशर्ट घालून हॉलवर पोचलो. सकाळीच कांचन(मोगरा फुलला)चा शुभेच्छा फोन झाला. बरं वाटलं. विद्या महामंडळच्या मूकबधिर मुलांच्या आणि प्रसिद्ध फोटोग्राफर सतीश पाकणीकरांच्या हस्ते उद़घाटन झाले. शब्दांद्वारे व्यक्त करता न येणारा त्या मुलांचा आनंद त्यांच्या डोळ्यांतून आम्हांला जाणवत होता. दुपार कशी झाली ते समजलेही नाही. काही पत्रकार पण येऊन गेले. आता भूक लागली होती तरीही खायला कुणी आणले नव्हते. दरम्यान अजिंक्यने एवढी झाडे आणून लावली की झाडांचेच प्रदर्शन वाटू लागले होते. त्या कुंड्या उचलून जास्तच भूक लागली. साईड बाय साईड आम्ही हॉलमध्ये फोटोची माहिती देणारे कागद लावून घेतले.
संध्याकाळी गर्दी हळूहळू जमू लागली. पहिल्याच दिवशी उत्तम प्रतिसाद. रेडिओच्या जाहिरातीचा परिणाम असावा. काही फोटो विकत घेण्यासाठीही प्रेक्षक रस दाखवू लागले. पटकन एक ताजा ताजा फोटो अपलोड केला आणि दिवस संपायची वाट पाहत बसलो. मध्ये मध्ये काही तरी टाईमपास म्हणून चॉकलेटचे हप्ते चालू होते. स्वातीतर जो येईल त्याला चॉकलेट खऊ घालत होती. सुहासचा रेडिओवर लाईव्ह फीड झाला.
एवढा एक्साईट झाला होता की उड्या मारायचाच बाकी होता. जशी जशी वेळ संपत आली तशी आम्हांला घरी जाऊन गादीवर अंग टाकायचे वेध लागले.
ऑन डिमांड भूषणने घरुन गिटार आणले आणि आमच्या दिलाच्या अशा काही तारा छेडल्या की अंगावर रोमांच उभे राहिले. दिवसाचा शेवट कसला सुंदर केला त्याने... अजूनही कानात तो झंकार घुमतोय.
सुरुवात झाली एका इंग्लिश गाण्याने...
भंवरे का गुंजन...
डूबा डूबा रहता हूँ...
कुछ तो लोग कहेंगे...
ओ सनम.. मोहब्बत की कसम...
ये शाम मस्तानी... मदहोश किये जाय...
खरंच ये शाम मस्तानी... मदहोश किये जाय...
ये तो ट्रेलर है मेरे दोस्तों... पिक्चर अभी बाकी है...!!!
11:00
Drushtikon-2009
Photographers@Pune proudly invites you to
DRUSHTIKON 2009
Over the past couple of years, we have been capturing countless such spectacular sights too, but with a slight difference. The difference is in seeing the world through our lens…
A different world through our Drushtikon ...
For this rich experience visit
New Art Gallery, Ghole Road
from 13th to 15th November 2009
between 10.00 am to 9.00 pm
This exhibition aims to promote and popularize photography as a serious hobby and at the same to time support a social cause. The group will be sponsoring children from Vidya Mahamandal's organisation for deaf and dumb children. Also, voluntary donations revived from the visitors at the exhibition will be added in the members' contribution.
Radio Bytes:
Radio Bytes:
About Photographers at Pune:
Photographers at Pune or P@P as it is popularly known, is an informal online group of mostly amateur but highly devoted photography enthusiasts with some connection to Pune city. Started in 2006 by half a dozen people, P@P has today grown to be a strong 1300 member group. It’s a mix of members from all walks of life, from students to corporate directors and from 15 year old to senior citizens.
Photographers at Pune or P@P as it is popularly known, is an informal online group of mostly amateur but highly devoted photography enthusiasts with some connection to Pune city. Started in 2006 by half a dozen people, P@P has today grown to be a strong 1300 member group. It’s a mix of members from all walks of life, from students to corporate directors and from 15 year old to senior citizens.
As an electronic group, we use the online platform provided by flickr to share and discuss photos and also learn the finer aspects of photography. But that’s just a primary aspect. Apart from online discussions and photo sharing, we as a group conduct various offline meets, photo shoots around Pune and workshops and seminars on a regular basis.
The group has a fervent pool of 25,000 photos of which on an average 250 new photos and 30 new members are added are every week. Our activities as a group has been featured in various print media including ToI, DNA, Sakal, Pune Mirror, Indian Express, Better Photography to name a few.
It is the dream of each and every photographer to display his work in an exhibition. With that in mind, we as group have been conducting exhibitions to display the work of its members for the past two years. So far we have successfully conducted two neatly planned photography exhibitions.
Do visit the exhibition and help us in this social cause.
Please forward this post to all your friends and family.
Thanks and regards
Team P@P
00:44
Subscribe to:
Posts (Atom)










